مردان اخته ی سرزمینم

 از من مپرس چرا آینه ها انتحار می کنند

 به هنگامیکه مردان دسته دسته اخته میشوند

 آه مردان اخته ی سرزمینم

 که در سراب به خواب رفته اید

 من به تاج شهزاده ای می اندیشم

 و زیر سم های سپاه اعراب هنوز فریاد میزنم

  ازمن مپرس چرا مردان سرزمینم در مه گم میشوند؟

 و دختران باکره را حراج کرده اند

 از من مپرس چرا آنسوی دیوار دخترکی  در نی لبک مینوازد؟

 و عربی شراب ناب می نوشد

 و غرور بخاروار از پنجره های رنگی می گریزد

 آه مردان روسیاه اخته ی سرزمینم

 اسبهای اساطیریتان همه در قصه های من گم شد

آه مردان روسیاه اخته ی سرزمینم

 که کودکی مرا گرو نهاده اید

 و گنگ و کور بر طبل های پاره  می کوبید

 آه مردان اخته ی سیاه اندیش

 به دخترانی می اندیشم که روی جهیزیه های خود مویه می کنند

 ودر گردو عبارسپاه اعراب گم میشوند

 من در دور دستها ی دهکده ام به شاهپرکها ی گرفتار می اندیشم

 و خانه های خفته در مه

 و مردی که سرود عشق برایم می خواند .